Σκοπευτές της Ελευθερίας (Μέρος Α)

 

Το εν λόγω διήγημα  έχει ως βάσει έμπνευσης το βιβλίο του Νίκου Χιδίρογλου , Όχι στην Παλιά Πόλη, από τις εκδόσεις Ερώδιος. Πρόσωπα όπως ο μπροστάρης , πολιτικές δομές όπως η αντιστασιακή οργάνωση των οπαδών του ελληνικού εθνικού κράτους Μάχη και η Νέα Πορεία το κυβερνητικό κόμμα των δυνάμεων του προοδευτικού ολοκληρωτισμού αναφέρονται στο παρόν διήγημα. Σύμφωνα με των νομούς περί πνευματικής ιδιοκτησίας έπρεπε να ζητήσω την έγκριση του συγγραφέα του «Όχι στην Παλιά Πόλη» καθώς χρησιμοποιώ πρόσωπα και δομές που εμφανίζονται  στο μυθιστόρημα του. Δεν το έχω πράξει την στιγμή που δημοσιεύεται το έργο.

Δηλώνω ότι δεν έχω την πρόθεση να θίξω τα πνευματικά δικαιώματα του συγγραφέα του «Όχι στην Παλιά Πόλη» και ότι η ποιότητα του διηγήματος δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν ως τεκμήριο για την αγορά η μη του βιβλίου «Όχι στην Παλιά Πόλη» το οποίο, φυσικά , συστήνω ανεπιφύλακτα. Πρόθεση μου είναι η δημοσίευση δωρεάν στο διαδίκτυο  ενός διηγήματος που φιλοδόξει να παρουσιάσει  από μια  άλλη την οπτική γωνία αυτήν του Πέτρου Παλαιολόγου , την εποχής της παντοδυναμίας του καθεστώτος της Νέας Πορείας. Σε κάθε περίπτωση είμαι πρόθυμος να διαγράψω το εν λόγω διήγημα ύστερα από απαίτηση του συγγραφέα του μυθιστορήματος «Όχι στην  Παλιά Πόλη»

 

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Είναι ήσυχα τώρα. Είναι όμορφα τώρα!!!Γαληνεύεις σα βλέπεις αυτή τη θέα των Στενών να περιγράφει την νεόδμητη εκκλησιά των Δώδεκα Αποστόλων.  Όχι για πολύ όμως. Τα βράδια δεν μπορώ να ηρεμήσω. Πρόσωπα και εικόνες έρχονται στο μυαλό μου. Εικόνες φρίκης. Αυτό όμως είναι το αποτελέσματα του πολέμου κάποιοι πεθαίνουν και κάποιοι άλλοι ζουν με τους εφιάλτες. Εκεί μας οδήγησαν Εκείνοι. Εκεί μας οδήγησε το πάθος και η δίψα τους για εξουσία. Υπάρχουν στιγμές που δεν μπορώ να διανοηθώ πως σωθήκαμε από αυτό το σκοτάδι που ήταν έτοιμο να μας καταπνίξει. Κάποτε οι άνδρες μου με ρώτησαν αν πιστεύω πως ο θεός είναι με το μέρος. Δεν τους απάντησα. Απαγόρευσα αυτού του είδους τις συζητήσεις. Δεν ήθελα οι άνδρες μου να χάσουν το ηθικό τους. Δεν ήθελα να εφησυχάσουν!! Δεν ήθελα να χάσουμε την ευκαιρία!!

Αν πίστευα ότι ο θεός ήταν μαζί μας; Όχι, δεν ήταν. Ο θεός μας δοκίμαζε γιατί τον είχαμε αγνοήσει. Η Παναγία όμως ήταν!!! Αυτή άκουγε όλες τις προσευχές μου και μεσίτευε εκεί ψηλά. Νύχτες ολόκληρες προσευχόμουν να μην κάνω λάθος την επόμενη μέρα, να μην κινδυνεύσουν  εξαιτίας μου όλα αυτά τα νέα παιδιά  που θυσίασαν τα πάντα για να έρθουν κοντά μας. Δεν θα ξεχάσω την αυτοθυσία τους εκείνο το βράδυ. Το βράδυ της 25 Μαρτίου του 2016!!!  Τότε που ο μπροστάρης με έχρισε επικεφαλή της ομάδας σκοπευτών της «Μάχης». Τότε που μου  κόλλησαν το παρατσούκλι Τέλος Άγρας.

Το όνομα μου είναι Πέτρος Παλαιολόγος και αυτή είναι η ιστορία μου. Η ιστορία  μας. Η Ιστορία των  «Σκοπευτών της Ελευθερίας».

 

Πριν την «Μάχη».

Η κατάσταση στην χώρα ήταν χαώδης μετά την  χρεωκοπία της χώρας. Ο πρωθυπουργός της χώρας είχε φύγει με το ελικόπτερο όπως είχε προοικονομήσει ένας  ξένος   δημοσιογράφος. Από τις πρώτες μέρες μετά την φυγή του  κοινοβουλευτικού δικτάτορα της Ελλάδος, οι μαφίες και συμμορίες ρήμαξαν κυριολεκτικά  την Αθήνα. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ένας μεγάλος σε ηλικία πολιτικός, βλέποντας τις φλόγες να ξεπηδούν σε όλη την Αθήνα έβγαλε διάγγελμα προς το ελληνικό λαό: Ελληνικέ λαέ ενάμιση χρόνο πριν σου ζήτησα να πιστέψεις στη Ελπίδα να πιστέψεις στην δυνατότητες μας αναστήσουμε την Ελλάδα. Τώρα όμως βλέπω την Ελλάδα την χωρά μας να καταστρέφεται ολοσχερώς  από συμμορίες απάνθρωπων βανδάλων και δολοφόνων. Δεν πίστευα ότι θα έλεγα αυτές τις λέξεις που θα ακολουθήσουν, δεν πίστευα πως θα αναγκαζόμασταν να χάσουμε την ελευθερία για την ασφάλεια αλλά οι καταστάσεις επείγουν. Ζητώ λοιπόν από την εναπομείνασα κυβέρνηση και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να αναλάβουν τις ευθύνες τους! Να κηρύξουν την χώρα σε κατάσταση ανάγκης και να κατεβάσουν το στρατό στους δρόμους της Αθήνας για να σώσουμε ότι έχει απομείνει. Και κάτι τελευταίο, είναι αποκρουστική η εικόνα της αριστεράς αυτές τις μέρες. Δεν είναι δυνατόν να κατακαίγονται περιουσίες , να χάνονται άνθρωποι και κάποιοι ψευτο-προοδευτικοί να μιλούν για ρατσισμό και για φασισμό. Και δεν θα δεχτώ να με εγκαλούν φιγούρες φαντάσματα αυτού του χώρου. Δεν  δέχομαι  να με αποκαλούν εχθρό της κοινωνίας. Τολμώ να πω ότι αυτοί που με διαβάλουν αυτοί είναι οι εχθροί της Ελλάδος!!Αυτοί είναι οι υπαίτιοι»

Εν τω μεταξύ, εκατοντάδες μέλη του αναδυομένου κόμματος της ακροδεξιάς κατήλθαν στους δρόμους και άρχισαν να περιφρουρούν το κέντρο της Αθήνας  μαζί με τους κατοίκους περιπλέκονταν εις βάρος τους την όλη κατάσταση.

Η Αθήνα ήταν μια φλεγόμενη πόλη. Εκείνες τις μέρες λίγους μόνο μήνες πριν την λήξη της αναβολής στράτευσης μου είχα ανέβει στο όρος Αιγάλεω και κατέγραφα της εικόνες της κατεστραμμένης πρωτεύουσας  με την βιντεοκάμερα μου. Εκρήξεις και πυροβολισμοί  ακούγονταν από όλες τις πλευρές του λεκανοπεδίου. Μια από εκείνες τις μέρες με πλησίασε ένας οικονομικός μετανάστης από την Ρωσία, στάθηκε δίπλα μου και ψέλλισε: «Αυτοί δεν είναι άνθρωποι!! Καημένη Ελλάδα!!»

Συνέχισα να καταγράφω για 4 μέρες. Τα ξημερώματα της 5 μέρας και ενώ στο ραδιόφωνο οι κάτοικοι των περιοχών επισήμαναν πως ελέγχουν τους ταραξίες και πως η κατάσταση έχει ησυχάσει ένας υπόκωφος ήχος μου τράβηξε την προσοχή. Δεν έχασα χρόνο. Πετάχτηκα από το κρεβάτι και βγήκα στην ταράτσα.

Δεκάδες Ελικόπτερα είχαν καλύψει τον   ουρανό της Αθήνας. «Κατέβασαν το στρατό;  Τώρα» απόρησα . «Δεν είναι ο στρατός» με διέκοψε ο θειος μου που εμφανίστηκε από το βάθος της σκάλας.»  Όσο ξημέρωνε διαπίστωνα πως στο Πειραιά δεν υπήρχαν μόνο εμπορικά πλοία αλλά και φρεγάτες. Όλες αυτές τις μέρες Αμερικανικές και Βρετανικές φρεγάτες  υπό τις ευλογιές της προοδευτικής κυβέρνησης περιέπλεαν το λιμάνι του Φαλήρου και του Πειραιά. Τώρα τα ελικόπτερα που οι φρεγάτες κατευθύνονταν στις περιοχές που περιφρουρούνταν από τους ακροδεξιούς και τους κατοίκους των περιοχών. «Θα τους πετσοκόψουν» είπε αργά και σταθερά ο θείος μου. Δεν ήξερα τι να κάνω αλλά από την άλλη δεν μπορούσα να κάνω και κάτι. Γύρισα στο δωμάτιο μου και άνοιξα τον υπολογιστή μου. Οι διαχειριστές ιστολογιών είχαν «ξετρυπώσει» την ανακοίνωση της αναδόχου εταιρίας μισθοφόρων που από στις 3 το ίδιο βράδυ είχε επωμιστεί το βάρος της «ανάπτυξης δυνάμεων ασφάλειας για τη προστασίας του εμπορικού κέντρου της Αθήνας και των περιουσιών των Ελλήνων πολιτών». Συμπτωματικά, λίγο πριν την άφιξη των «σωτήρων» είχε επανεμφανιστεί ο γνωστός θίασος των «αντι-ρατσιστών» και των «φιλήσυχων λαθρομεταναστών» που άρχισαν να επιτίθενται στους κατοίκους .

Γύρω στις 11 πριν το μεσημέρι εικόνες από την καταστολή των κάτοικων και των ακροδεξιών είχαν πλημυρίσει το διαδίκτυο. Οι μισθοφόροι που είχαν αναλάβει την δουλειά χρησιμοποίησαν σφαίρες από καουτσούκ , υποτίθεται μη φονικές,  αλλά  σημάδευαν στο κεφάλι. Από τις εικόνες φαινόταν πως κάποιοι κάτοικοι είχαν χτυπηθεί άσχημα ενώ άλλοι από τους συγκεντρωμένους  ήταν πασιφανές πως κείτονταν νεκροί. Αν αυτά είχαν γίνει επί «συντηρητικής » διακυβέρνησης θα είχε γυρίσει ο κόσμος ανάποδα. Αλλά οι προοδευτικοί φασίστες είχαν τον τρόπο τους.

Στις 12:30 ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ κηρύσσει έκτακτη 48ωρη απεργία αρχής γενομένης από τις 2 μμ τις ίδιας μέρας. Κάνεις δεν έπρεπε να μάθει τις πομπές της κυβέρνησης της προδοσίας και του εγκλήματος.  Ως δια μαγείας κάποιοι «κακοί χάκερ» έκαναν κυβερνο-επίθεση σε ιστοσελίδες της κυβέρνησης όπως έλεγαν τα παπαγαλάκια  στο ραδιόφωνο. Στην πραγματικότητα ήταν εντελώς διαφορετική, καθώς η Ελλάδα είχε δεχτεί κυβερνοεπίθεση… Ο  κόμβος  Ελληνικός Συναγερμός εξαφανίστηκε από το διαδίκτυο. Ύστερα το ένα μετά το άλλο και τα υπόλοιπα ιστολογία χάνονταν. Το σήμα «το ιστολόγιο δεν βρέθηκε» ήταν παντού και σε όποια διεύθυνση  αντικαθεστωτικού ιστολογίου κι’ αν πληκτρολογούσες. Όσο για τα βίντεο στο διαδίκτυο αυτά είτε «σβήνονταν από τον διαχειριστή» είτε «είχαν αναφερθεί ως βίαια από αναγνώστες». Ήταν μια επιτυχημένη κίνηση παράλυσης κάθε αντίδρασης, κάθε αντίθετης φωνής. Το σύστημα της προοδευτικής χούντας είχε πετύχει και πάλι.

Τρεις εβδομάδες μετά και αφού είχε διαρρεύσει στον τύπο πως η κυβέρνηση είχε φυλακίσει μελή ακροδεξιών οργανώσεων ενώ είχε κλείσει σε ψυχιατρείο τον Γενικό Γραμματέα της οργάνωσης, συμβαίνει το αδιανόητο. Ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης μεταφέρεται στο νοσοκομείο με καρδιακή προσβολή και σε σύντομο χρονικό διάστημα διαπιστώνετε ο θάνατος του. Αμέσως επικρατεί σύγχυση στο κόμμα της αντιπολίτευσης. Αλλά στελέχη και βουλευτές μιλούσαν για δολοφονία ενώ αλλά εκλιπαρούσαν  το πρώην πρωθυπουργό και πρώην πρόεδρο του κόμματος να αναλάβει. Εκείνος όμως αρνήθηκε γνωρίζοντας πως τεχνηέντως  θα έπεφταν σε αυτόν  όλες οι υποψίες για τον αναπάντεχο θάνατο του υγιέστατου νεοεκλεγέντα Προέδρου. Για αυτόν υπήρχε μόνο μια λύση και το γνώρισε. Έτσι, με μια λυτή ανακοίνωση από το γραφείο του δήλωσε την παραίτηση του από βουλευτής και την απόσυρση του από τα κοινά!!

Δεν με κράταγε άλλο η Αθήνα, δεν άντεχα άλλο να μένω χωρίς να κάνω τίποτα. Επικοινώνησα με το στρατολογικό γραφείο και έκοψα την αναβολή μου. Σηκώθηκα χαράματα εκείνο το πρωινό Σεπτεμβρίου,  χαιρέτησα τους δικούς μου και έφυγα για τον σταθμό του τρένου.  Στο δρόμο όλοι οι μοντερνισμοί ,όλες οι σκέψεις για την πατρίδα και την πρόοδο της μια μετά την άλλη κατέρρεαν καθώς το καθεστώς της Νέας Πορείας ορθωνόταν αργά και σταθερά μπροστά μας . Δεν μπορούσαμε να αναστήσουμε την Ελλάδα. Όχι όσο κυβερνούσαν  εκείνοι, όχι όσο υπήρχαν εκείνοι. Κάποτε γελούσα όταν διάβαζα τυπωμένες τις λέξεις «ο θεός να βάλει το χέρι του και ο στρατός τις αρβύλες». Θεωρούσα  γελοίους και επικινδύνους όσους νοσταλγούσαν την  δικτατορία. Και τώρα,  40 χρόνια μετά την πτώση της χούντας ο στρατός φάνταζε η μονή διέξοδος. Η μόνη ελπίδα!!!!

Shooter Soundtrack – (01) Main Titles

Η Σταθερότητα της κοινωνίας και το ώριμο φρούτο.

Όταν η οικονομική κρίση, που πρόεκυψε από την παράνομη δραστηριότητα του ανώτερου διοικητικού προσωπικού των τραπεζών και των χρηματοπιστωτικών οίκων, άρχισε να χτυπά την Ελλάδα στην χώρα κυβερνούσε μια κυβέρνηση υπεύθυνη. Ο τότε πρωθυπουργός της χώρας Κώστας Καραμανλής υπό την πίεση αυτής την διεθνούς περιπέτειας ζήτησε συναίνεση για να επιλυθούν τα προβλήματα που δημιούργησε το κράτος της Γενιάς του Πολυτεχνείου και τα κομματικά θεωρεία. Τότε όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης άδραξαν την ευκαιρία. Η οπορτουνιστική τακτική των κομμάτων του κράτους της Γενιάς του Πολυτεχνείου ΠΑΣΟΚ,ΚΚΕ,ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του νεαρού αλλά αλλοπρόσαλλου και ακραίου ΛΑΟΣ ελάμβανε χώρα στην πιο κρίσιμη περίοδο για την Ελλάδα.

Τα γεγονότα που συνέβησαν στην Ελλάδα: οι ταραχές τον Δεκέμβριο του 2008 με αφορμή τον θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου , η χρηματοπιστωτική επίθεση από τον Οκτώβριο του 2008 έως τον Απρίλιο του 2009, το κυνήγι μαγισσών με το ζωτικό ψεύδος του δήθεν σκανδάλου του Βατοπεδίου, οι συνεχείς εκκλήσεις των “ψυχαγωγικών” εκπομπών των ΜΜΕ για αποχή στις Ευρωεκλογές του 2009 , δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για την εφαρμογή ενός καλά οργανωμένου σχεδίου αλλαγής καθεστώτος με σκοπό την στρατηγική υποβάθμιση της χώρας.

Οι Διασαλευτές της Κοινωνικής Σταθερότητας.

Η στρατηγική υποβάθμιση της χώρας τελικά επετεύχθη με την άνοδο του κύριου Γιώργου Παπανδρέου στη εξουσία. Οι μυστικές συνομιλίες του με τον επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στράους Καν εκπλήσσουν και τον πιο καλόπιστο για το ρολό του εν λόγω πολιτικού που δυστυχώς του ανατέθηκε η πρωθυπουργία της χώρας. Όπως σωστά είχε δηλώσει εδώ και μήνες ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνης Σαμαράς η Ελλάδα είχε πρόβλημα ελλείμματος και η εγκληματική πολιτική του ΠΑΣΟΚ και του προέδρου του το μετέτρεψε σε κρίση δανεισμού. Πλέον και ιδίως μετά την αποκάλυψη των συνομιλιών του κ. Παπανδρέου με τον επικεφαλή του ΔΝΤ είναι αδιαμφισβήτητο πως ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν αντιμετώπισε την κρίση αλλά «παράξενο» πως, την κλιμάκωσε σε βαθμό που η προσφυγή στο ΔΝΤ να φαινόταν σαν σωτηρία. Συμπτώσεις; Με τα παρόντα δεδομένα όχι.

Είμαστε μάρτυρες μιας συνταγματικής εκτροπής που είναι δύσκολο να αποδεχθείς πως έχει συμβεί.. Το ΠΑΣΟΚ με την συνταγματική εκτροπή της κατάπτυστης αναθεώρησης του 1985 , όπου και αφαίρεσε όλες τις θεσμικές εξουσίες από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας απαλλάχτηκε από θεσμικούς περιορισμούς και επιδόθηκε σε ένα συστηματικό και άκρως αποκρουστικό σοδομισμό της ελληνικής κοινωνίας. Μια εικοσιπενταετία αργότερα το κομματικό καρκίνωμα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας επιστρατεύτηκε για εκτελέσει εν ψυχρώ τον ελληνικό λαό και να εξαφανίσει κάθε σημάδι της πολιτισμικής διαφορετικότητας του ελληνικού έθνους παραγνωρίζοντας τις διατάξεις του καταστατικού χάρτη της Ελλάδας (Σύνταγμα). Όλα αυτά σε αγαστή σύμπνοια με τον πιστό νεροκουβαλητή της φαιοπράσινης μακιαβελικής ελίτ, την αυτού «μεγαλειότητα» του , τον ευέλικτο χαμαιλέοντα κ. Καρατζαφέρη και την κυρία Μπακογιάννη . Η τελευταία μάλιστα σε μια περίοδο που η μεσαία τάξη διαλύεται έγινε ο σημαιοφόρος του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και τυφλός υπερασπιστής του Μνημονίου. Ενός μνημονίου που κυριολεκτικά διαλύει την ελληνική κοινωνία και την παραδίδει στο έλεος της ακροαριστερής ρητορείας. Άραγε ο ιστορικός του μέλλοντος θα βρει ελαφρυντικά για την συμπεριφορά και τις ενέργειες αυτής της Τριπλής συμμαχίας (ΛΑΟΣ ,ΔΗΣΥ .ΠΑΣΟΚ ) ή θα τους αποδώσει όπως πραγματικά είναι: ως διασαλευτές της κοινωνικής σταθερότητας.

Η παγίδα του ώριμου φρούτου

Είναι πια κουραστικό το αναζητά κανείς αν υπάρχει δόση αλήθειας στις δημοσκοπήσεις. Πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως αν δεν ελέγχεις τις εταιρίες δημοσκοπήσεων δεν πρόκειται να πάρεις τα ποσοστά που επιζητείς. Αυτό κατανοεί και η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας η οποία βλέποντας πως το περιβάλλον δεν την ευνοεί και προσμετρώντας την εμμονή των ψηφοφόρων της να απέχουν στις τελευταίες τρεις εκλογικές διαδικασίες () εναποθέτει τις ελπίδες στην φθορά του λογιστηρίου του Τρόικας που αποκαλείται για ευφημισμό κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Αυτή είναι η τακτική του ώριμου φρούτου. Όπως το μήλο όταν ωριμάσει πέφτει έτσι και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα υποταγεί στους νόμους της βαρύτητας. Αυτό συνέβη άλλωστε και με την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Οι εκλογές της νοθείας του έβγαλαν νικητή τον κύριο Σημίτη αλλά ο μη ικανός να ηγηθεί τότε Καραμανλής είχε κερδίσει. Όταν έφθασε η σωτήρια μέρα της 8 Μαρτίου του 2004 η πολιτική του ώριμου φρούτου είχε θριαμβεύσει διπλά. Η μεν κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε ηττηθεί με συντριπτική διαφορά τα δε δημοσιονομικά ελλείμματα και οι δομικές ανισορροπίες επαφίονταν στην πολιτική και νομοπαρασκευαστική δεινότητα της διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή. Η κυβέρνηση της ΝΔ παρά την προσπάθεια της αναδιοργανώσει το κράτος ήρθε αντιμέτωπη με επιχειρηματικά συμφέροντα αλλά και το κράτος της Γενιάς του Πολυτεχνείου. Για χρόνια οι έλληνες ολιγάρχες και τα ΜΜΕ που ελέγχουν, παρείχαν επικοινωνιακή υποστήριξη στην «προοδευτική» διανόηση αλλά και στους ταγούς του «φοιτητικού κινήματος». Ο διαρκής αριστεριστικός πυρετός και η κραταιά νεο-μαρξιστική υποκουλτούρα που είχε μπολιάσει την πολιτική κουλτούρα, εμπόδιζε κάθε διαθρωτική προσπάθεια. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το κίνημα του άρθρου 16. Η αλητεία, η υποκρισία και ο ολοκληρωτισμός ήταν τα κύρια όπλα της Κομματικής Αριστεράς για να επιβάλει τις απόψεις τις στην κοινωνία και στην νεολαία. Για μια ακόμη φορά τα Πανεπιστήμια και τα όνειρα χιλιάδων νέων που εισήλθαν στα ΑΕΙ, για να βελτιώσουν την κοινωνική τους θέση γίνονταν έρμαιο μιας συμπαράταξης εγωπαθών ατόμων που δεν έχαναν και δεν χάνουν την ευκαιρία να αμαυρώσουν την δημοκρατία , να αμφισβητήσουν την νομιμότητα και εν γένει να προκαλέσουν το κοινό περί δικαίου αίσθημα των πολιτών με την αντικοινωνική τους συμπεριφορά(βλέπε σύνδεση τους με την τρομοκρατία και την μεταφορά λαθρομεταναστών και της υποκίνησης τους σε στάση). Τα ίδια αυτά άτομα και οι πολιτικοί τους μέντορες κρύβονται και πίσω από τις ταραχές του Δεκέμβρη του 2008, ταραχές στις οποίες συμμετείχαν και συμμορίες νεαρών και μη, μεταναστών.

Αυτή η πρόσφατη εμπειρία της ενορχηστρωμένης κατάρρευσης της Νέας Δημοκρατίας δεν αφήνει χώρο για εφησυχασμούς. Όταν η ΝΔ και ο Αντώνης Σαμαράς έλθουν στην εξουσία οφείλουν να δράσουν με ταχύτητα και χειρουργική ακρίβεια. Ο Πρόεδρος της ΝΔ πρέπει σύντομα να αναδιαμορφώσει την τακτική της ΝΔ και να ενισχύσει την παρουσία της κεντροδεξιάς στον δημόσιο χώρο. Η νέα κυβέρνηση της ΝΔ πρέπει ενεργοποιήσει την κοινωνική – κομματική της βάση για να επιτευχθούν οι στόχοι της πολικής της, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Όσο η ύφεση και η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης εξουθενώνει το ελληνικό λαό τόσο θα στενεύουν και τα περιθώρια για τον Αντώνη Σαμαρά και την ΝΔ. Οι όροι της πολιτικής έχουν αλλάξει. Τα μονοπώλια της δεσποτικής μεταχείρισης του κράτους και των πολιτών είναι οπισθοδρομικές πρακτικές διακυβέρνησης. Ο κόσμος αφυπνίζεται και ζητά να αποκατασταθεί η νομιμότητα , να παταχθεί η εγκληματικότητα ,να επιλυθεί το πρόβλημα της  λαθρομετανάστευσης , να αναδιαρθρωθεί το εκπαιδευτικό σύστημα και κυρίως να αποδοθεί δικαιοσύνη για τους υπαιτίους της οικονομικής κρίσης.

Βέβαια, πρωταρχικό μέλημα της κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά οφείλει να είναι η αποκατάσταση των αδικιών εναντίον των ελευθέρων επαγγελματιών ( μικρο-επιχειρηματιών, φαρμακοποιών , δικηγόρων, γιατρών κτλ). Η στήριξη της ΝΔ στα πρόσφατα νομοσχέδια για τα κλειστά επαγγέλματα δίνει την εντύπωση πως η ΝΔ επιδοκιμάζει την αποδόμηση της μεσαίας τάξης. Μιας τάξης που εξασφαλίζει κοινωνική ηρεμία και αναντίρρητα βλέπει την προοπτική της ανάπτυξης στην οικονομική πρόταση του κοινωνικού φιλελευθερισμού όπως τον έχει σκιαγραφήσει ο Αντώνης Σαμαράς.

Ιωάννης Κανελλόπουλος

Το Μνημόνιο και η Εσχατη λύση (ΙΙ)



Η έσχατη λύση : Προεδρική Δικτατορία

Η κατάρρευση της οικονομίας θα επιφέρει και την πτώση της κυβέρνησης. Σε μικρό διάστημα χρόνου θα σχηματιστεί οικουμενική πολιτικών προσωπικοτήτων με αποστολή την προκήρυξη εκλογών για την ανάδειξη κυβέρνησης. Σε όλη την διάρκεια όμως μέχρι τις εκλογές αλλά και μετά την ανάδειξη νέας κυβέρνησης θα παρουσιαστούν οι ευκαιρίες στους γνωστούς πολιτικούς τυχοδιώκτες για να αναδειχτούν ως αντιπολιτευτικοί πόλοι με την βοήθεια των υπερατλαντικών κέντρων. Αυτό πρέπει να αποφευκτεί πάσει θυσία. Τυχόν αντιπολιτευτική παρουσία θα δρα εκβιαστικά όπως αναλύσαμε προηγουμένως. Η κομματική μάλιστα διακυβέρνηση μόνο προβλήματα θα δημιουργήσει!!!

Ακόμα και αν η νέα βουλή έχει εντολή αλλαγής του συντάγματος δεν θα βοηθήσει την χώρα. Τα κομματικά παιχνίδια πάλι θα δηλητηριάσουν κάθε προσπάθεια και θα καταλήξουμε να ακούμε προτάσεις για την αλλαγή του Συντάγματος την ίδια ώρα που ο Ελληνικός λαός θα πεινά και θα μαραζώνει.

Οι εποχές είναι κρίσιμες και έκτακτες άρα έκτακτες πρέπει και να είναι οι λύσεις. Είναι καταφανές πως η Ελλάδα αργά η γρήγορα θα αποκτήσει – κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης. Είναι λοιπόν φρόνιμο να συζητήσουμε την περίπτωση αυτή η δικτατορία να έχει μια δημοκρατική νομιμοποίηση και ένα χρονικό εύρος που θα τις δίνει την δυνατότητα να εναρμονίσει τους μακροοικονομικούς δείκτες και να ασχοληθεί με την ορθολογική διαχείριση της οικονομίας. Μάλιστα θα ήταν ωφέλιμη η παρουσία ενός σώματος γερουσίας που θα έλεγχε με την βοήθεια του Συμβουλίου της Επικρατείας την Συνταγματικότητα των Προεδρικών διαταγμάτων που θα εκδίδονται.

Αλλά ας τοποθετήσουμε τα πράγματα με την σειρά τους: 1) Η λειτουργία της Βουλής θα ανασταλεί για 7 χρόνια και έτσι το κράτος δεν βαρύνεται με την συντήρηση της βουλής και την μισθοδοσία υπαλλήλων της και φυσικά των βουλευτών 2) με προεδρικό διάταγμα θα συσταθεί σώμα 50 άμισθων εκλεγμένων γερουσιαστών που θα ελέγχουν την συνταγματικότητα η μη των προεδρικών διαταγμάτων από κοινού με το αναβαθμισμένο Συμβούλιο της Επικρατείας που θα έχει δικαίωμα ακύρωσης διατάγματος δευτερεύουσας σημασίας (Παιδεία, Υγεία, Πολιτισμός κτλ.) αλλά όχι διαταγμάτων που αφορούν την Οικονομία και τις Αμυντικές δαπάνες. Για τους δυο τελευταίους τομείς μάλιστα θα συσταθούν δυο ειδικές επιτροπές: Μια επιτροπή που θα αφορά την οικονομία θα αποτελείται από μέλη της Γερουσίας που θα ελέγχουν την πορεία των οικονομικών και θα ενημερώνουν το Συμβούλιο της Επικρατείας και τον Λαό για τυχόν «αστοχίες». Η δεύτερη επιτροπή για την άμυνα θα αποτελείται από μέλη της γερουσίας, τον Πρόεδρο και το ΚΥΣΕΑ. 3) Η Ελλάδα θα αποκτήσει συμπαγές σώμα κυβέρνησης (Cabinet). Οι υπουργοί οικονομικών, άμυνας και εξωτερικής πολιτικής θα διορίζονται αποκλειστικά και μόνο από τον Πρόεδρο. Οι άλλες υπουργικές θέσεις θα μπορούν να καταλειφθούν από γερουσιαστές, που μετά την εκλογή τους από την Γερουσία ως υπουργοί θα χάνουν την θέση τους στην Γερουσία. Οι υπουργοί που εκλέγονται από την Γερουσία θα τοποθετούνται στα υπουργεία ανάλογα με την θέληση του Προέδρου ο οποίος και θα παύει.4) Η κυβέρνηση θα πρέπει να καταφύγει δυο φορές τον χρόνο σε δημοψήφισμα όπως ορίζει το Σύνταγμα 1975/1986/2001. 5) Όλες οι διατάξεις του συντάγματος που αφορούν την ελευθερία του λόγου και του τύπου παραμένουν ως έχουν 6) Οι διαδηλώσεις επιτρέπονται όπως ορίζει ο νόμος 7) Τα ατομικά , κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των πολιτών παραμένουν ανέγγιχτα, σε περίπτωση που μέλος της κυβέρνησης τολμήσει να καταπατήσει τα δικαιώματα των πολιτών παύεται και οδηγείται ενώπιον της δικαιοσύνης για κατάλυση του συντάγματος. Το ίδιο ισχύει και για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Ιωάννης Κανελλόπουλος

Το Μνημονιο και η Έσχατη Λύση (Ι)



Η συμφωνία (μνημόνιο) για την «ευνοϊκή» δανειοδότηση της Ελλάδος που ψηφίστηκε από την ελληνική βουλή στις 05/05/2010 απέδειξε για μια ακόμα φορά πως το πολιτικό σύστημα της Ελλάδος έχει διακριτά εγγενή χαρακτηριστικά ακραίου ελιτισμού. Η απόφαση για την υπαγωγή της Ελλάδος στους μηχανισμούς μια εξωελλαδικής δομής εκτάκτων

περιστάσεων (διότι περί αυτού πρόκειται) είναι πρωτοφανής για την «Γ’ Ελληνική Δημοκρατία».

Από το Μνημόνιο στους φίλιους κωδικούς (friendly codes);

Από την στιγμή που η αμφιβόλου νομιμότητας κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου αποφάσισε πως για να λύσουμε το δανειακό μας πρόβλημα πρέπει να αναλάβει την οικονομική διοίκηση της Ελλάδος μια υπερεθνική δομή, που μάλιστα δεν έχει επιδείξει θετικό έργο όσον αναφορά κρατικές οικονομίες που βρίσκονταν σε κίνδυνο. Σε όσες χώρες εμφανίστηκε η παρουσία του ΔΝΤ το τραπεζικό σύστημα της κατέρρευσε και το κράτος μην μπορώντας να πληρώσει μισθούς και συντάξεις κήρυξε πτώχευση (Αργεντινή). Όσες ηγεσίες διαπίστωσαν πως ο ρόλος του ΔΝΤ μόνο επιζήμιος είναι, έσπευσαν να απαλλαγούν από το μνημόνιο συνεργασίας (Τουρκία παλαιότερα, Ουγγαρία πρόσφατα).

Στην Ελλάδα όμως, οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες εφάρμοζαν πολιτικές καταστροφικές για τον λαό. Το ΠΑΣΟΚ μάλιστα , το κόμμα που στιγμάτισε την μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδος με την αλόγιστη οικονομική πολιτική της περιόδου 81-89, σήμερα εφαρμόζει σε αγαστή σύμπνοια με τους διεθνείς οργανισμούς Breton Woods την απαλλοτρίωση της πατρίδας.

Πολλοί μιλούν για την επικείμενη χρεωκοπία της Ελλάδος και για την ενδεχόμενη πώληση νησιών για να αποπληρώσουμε το χρέος μας. Είναι μια αισχρή πρόταση αλλά … υπάρχει κάτι ακόμα χειρότερο. Οι κατοχή όλου του τραπεζικού και εταιρικού μας πλούτου από τους σωτήρες μας. Ήδη οι αμερικανοί τσογάρουν στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε ηλεκτρονικό της δημοσίευμα η Ισοτιμία ενώ αρχικά αναφερόταν σε Αμερικανούς επενδύτες στην συνέχεια άλλαξε την αναφορά σε θεσμικούς επενδυτές. Αυτό η αλλαγή δεν μπορεί να έγινε αυθόρμητα από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας. Προφανώς μεσολάβησε παρέμβαση από εκπροσώπους των θεσμικών επενδυτών!!

Γιατί όμως είναι τόσο σημαντικό το να μην γνωρίζουμε την είσοδο «αμερικανικών επενδυτών; Δεδομένου ότι η Ελλάδα οδηγείτε μαθηματικά σε χρεωκοπία είναι δεδομένο πως οι τράπεζες θα αλλάζουν χέρια και θα συγχωνευτούν για να επιβιώσουν. Εδώ όμως κρύβεται και η ουσία της εσκεμμένης υποταγής στο ΔΝΤ. Εφόσον η χώρα θα χρεοκοπήσει τότε όλοι οι επενδυτές θα ρευστοποιήσουν για να μην ζημιωθούν. Οι νέοι επενδυτές που θα αγοράσουν τις μετοχές θα κατέχουν όλη την πίτα (τράπεζες-εταιρίες) και είτε θα πωλήσουν είτε θα οργανώσουν τα συμβούλια των μετοχών και θα προχωρήσουν σε ετήσιο προγραμματισμό.

Εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να υπάρχει κάτι το μεμπτό. Τι θα σκεφτόμασταν όμως αν γνωρίζαμε πως οι κάτοχοι των μετόχων δεν επηρεάστηκαν από την πτώχευση της χώρας που ανακοινώθηκε π.χ. την Δευτέρα αλλά από τις ταχύτατη ρευστοποίηση των μετοχών του θεσμικού επενδυτή την προηγουμένη Παρασκευή. Και τι θα σκεφτόμασταν όταν μετά από ένα λογικό χρονικό διάστημα μαθαίναμε πως οι νέοι επενδυτές δεν είναι «νέοι» άλλα οι ίδιοι θεσμικοί επενδυτές που σαμποτάρισαν την οικονομία μας. Φυσικά άφωνοι θα διαπιστώναμε ότι μας έστησαν ενέδρα. Μια καλοστημένη κομπίνα – η κομπίνα των φίλιων κωδικών. Ο πιο ισχυρός χρηματιστηριακός παίκτης είναι αυτός που ρυθμίζει την αγορά. Αν πουλάει αυτός σημαίνει ότι τα πράγματα δεν βαίνουν καλώς. Όλοι οι άλλοι παίκτες σπεύδουν να ρευστοποιήσουν για να μην χάσουν. Ο ισχυρός όμως παίκτης που έχει στήσει την κομπίνα έχει φροντίσει να τοποθετήσει του δικούς του αγοραστές στο παιχνίδι. Δεκάδες τυχάρπαστοι εμφανίζονται ως αγοραστές και μαζεύουν τα συντρίμμια των προηγούμενων. Αυτοί οι τυχάρπαστοι όμως όπως προείπαμε είναι τα όργανα του ισχυρού και αγοράζουν με τον δικό του χρήμα. Άρα ο ισχυρός θεσμικός επενδυτής που κρατούσε τις χρηματιστηριακές αξίες ψηλά επωφελήθηκε από τις κατάρρευση του αποκτώντας τον πλήρη έλεγχο.

Γιατί αυτός είναι ο σκοπός του μεγαλο-καπιταλιστή: ο πλήρης έλεγχος. Βέβαια κάποιος θα ισχυριστεί πως το κράτος μπορεί να εθνικοποιήσει τις τράπεζες και τις εταιρίες εν μια νυχτί και να εκδιώξει τους μεγαλοκαρχαρίες. Αλήθεια ένας απατεώνας τέτοιων μεγεθών δεν θα είχε φροντίσει για ένα πιθανό ενδεχόμενο; Φυσικά και ναι!! Στην περίπτωση της Ελλάδος ο μεγαλο-καπιταλιστής εκμεταλλευόμενος τις συνθήκες της πτώχευσης και της ακμάζουσας ανεργίας θα υποκινούσε κοινωνικές εξεγέρσεις («νεολαία», λαθρομετανάστες) και εμφύλια αναταραχή. Κανείς δεν πρόκειται να αντισταθεί ή να σκεφτεί τα οικονομικά της χώρα όταν θα κινδυνεύει η ζωή του. Η βία και η εγκληματικότητα θα κρατάνε επίσης το κράτος απασχολημένο με την διαφύλαξη της δημοσίας τάξης. Τα παζάρια εν τω μεταξύ θα δίνουν και θα παίρνουν. Τους όρους θα βάλουν πάλι οι δανειστές και αν δεν ωφελούνται θα υποκινούν πορτοκαλί επαναστάσεις. Όταν κυβέρνηση μετά από μήνες είναι προέλθει από εκλογές και θα διαφαίνεται πως η Ελλάδα θα κινηθεί ανεξάρτητα και θα αξιοποιήσει τον φυσικό της πλούτο, τότε η Νέα Τάξη θα δώσει εντολή στα κατοικιδιά της , Αλβανία και Τουρκία να μας επιτεθούν ταυτόχρονα. Περιττό να ειπωθεί ότι με έναν στρατόχωρις επιχειρησιακό σχέδιο  και με χαμηλό ηθικό είμαστε καταδικασμένοι να ηττηθούμε.

Ιωάννης Κανελλόπουλος

Χίλιες Λέξεις: Ο σκοτεινός συντηρητισμός.

Η αναταραχή δεν βρίσκεται στα πράγματα αλλά στα πνεύματα

Υπάρχουν στιγμές όπου ο ορθολ ογισμός και η λογική χάνουν την σημασία τους και το ένστικτο καθορίζει από μόνο του την πορεία των πραγμάτων. Είναι εκείνη η μοναδική χρονική στιγμή που οι ανθρωπινές συστολές και οι φόβοι μετατρέπονται, μέσα στην παραζά λη της απουσίας διεξόδων, σε ένα συρφετό αρθρωμένων αντιδράσεων με μόνα κριτήρια την προσωπική οπτική και την καταμέτρηση των ψυχικών του αντοχών. Το υποσ υνείδητο βρίσκεται παρόν σε μια κατάσταση εξαγρίωσης και συνεχούς  ψυχικής διασάλευσης. Το υπερεγώ εκδίδει ως συνήθως τις εντολές του και το εγώ ανήμπορο φαίνεται να σπαταλά τις αλλεπάλληλες καύσεις του οργανισμού οδηγώντας το άτομο στην τρέλα. Η ανθρωπινή ψυχή και ο εγκέφαλος λειτουργώντας ως διαχειριστής του  ψυχοσωματικού όλου προσπαθούν να προστατεύσουν το σύστημα που τα κρατά σε ισορροπία. Μερικά κλάσματα δευτερόλεπτων είναι το δώρο προς τον άνθρωπο από το ίδιο του τον οργανισμό. Θαρρείς και η ρομφαία του αρχαγγέλλου  διαγράφει στον χάρτη της ανθρωπινής ψυχής τα όρια της κατάπτωσης του.

Η κολοσσιαία μάχη των αντίρροπων δυνάμεων είναι δυνατόν να λήξει χωρίς να διασπαστεί η σύνδεση των δυο κέντρων αποφάσεων μόνο αν το έμψυχο και το έλλογο υποταχθούν στο σκοπό. Το άτομο νοιώθει την εξισορρόπηση. Νοιώθει την εντολή του υπερεγώ να μοιάζει σωστή . Νοιώθει την αρμονία της διασταλτικής ερμηνείας των ηθικών κανόνων που φώλιασαν μέσα του χάρη στην πνευματική καθοδήγηση του ηθικοπλαστικού του περιβάλλοντος (οικογένεια, παιδεία ,θεολογία).Τώρα όλα αυτά είναι που μπορούν να τον καταστρέψουν και τον οδηγήσουν στην αδιαπραγμάτευτη καταστροφή του. Οι Σειρήνες της ηδονής των εχθρών του ουρλιάζουν προοϊκονομώντας την παραδειγματική τιμωρία όσων αντιστέκονται στην σάπια και διεφθαρμένη εξουσία του. Ο χρόνος περνά

Το άτομο βρίσκεται σε ένα χωροχρονικά παγωμένο πεδίο , το πεδίο επιλογής . Τα κλάσματα δευτερολέπτων είναι τα ζωτικά, τα καθοριστικά και φεύγουν γοργά. Το άτομο έχει επιλέξει ήδη. Η κατάσταση είναι συνώνυμη της  επιλογής του. Αν έχει επιλέξει να ακολουθήσει τους ηθικούς κανόνες και τον τρόπο των ανθρώπων – την υπακοή στους νόμους -τότε θα οδηγηθεί στην παράνοια ή ακόμα χειρότερα στην αποδοχή των ακροτήτων  της κυρίαρχης ελίτ και η υπακοή στα πεπραγμένα της. Είναι δε χείριστη αυτή η υπακοή διότι απομακρύνει συστηματικά το άτομο από την διαδικασία της κοινωνικής ζύμωσης και την καθοριστικής σημασίας εμπλοκή του με τα κοινά. Ο Αριστοτέλης θα ήταν κατηγορηματικός: αν ο άνθρωπος δεν είναι ζώο πολιτικό, τότε τι είναι αγρίμι ή μήπως θεός. Λίγο νωρίς για να εισηγηθούμε το τελευταίο θα απαντούσε ένας πατέρας της Εκκλησίας.

Ο έτερος δρόμος είναι η ακολουθία των εκρήξεων. Των κοινωνικών και εθνικών εκρήξεων. Εκεί οδεύει ένας συντηρητικός. Δεν είναι η επανάσταση προνόμιο της προοδευτικής πλευράς, της πλευράς που διαλύει του πυλώνες της κοινωνίας και κλώθουν το αυγό του φιδιού. Αυτοί που κατηγορούν τον πάσα ένα για βαρβαρότητα, φασιστική συμπεριφορά και για ρατσιστικές- διαχωριστικές νοοτροπίες είναι οι ίδιοι που φορούν τις παρωπίδες που το ίδιο το αντιδραστικό σύστημα τους έχει «αναγκάσει » να φορέσουν. Αυταρχικοί , δήθεν μεγαλόψυχοι , τυχοδιώκτες και εν συνέχεια τα αξιολογότερα αυθάδη και πιστά  οργανικά στοιχεία του μοντέλου της ανοιχτής κοινωνίας. Η απόλυτη ασυνέπεια και κακοποίηση της λογικής και της επαναστατικής καλλιέπειας.

Αυτοί ,λοιπόν, οι τυχοδιωκτισμοί είναι που οικοδομούν την θέληση του συντηρητικού  ανθρώπου για αντίδραση. Αυτές οι ασχήμιες είναι που ξενίζουν έναν άνθρωπο   που γνωρίζει τους πυλώνες της κοινωνικής σαθρότητας και ζει με αυτούς, όχι γιατί τους επιβάλει κάποια ιεραρχική κάστα αλλά γιατί έτσι είναι η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων. Είναι δηλαδή αδιαπραγμάτευτα παρούσα η αίσθηση της κοινωνίας ως όλου, όπου το άτομο συντίθεται και αντιτίθεται με την κοινωνία με απώτερο τέλος την ομαλή συστράτευση του στην διαφύλαξη της ψυχικής αρμονίας του συλλογικού είναι.

Ώστε ο συντηρητικός άνθρωπος δεν είναι αποτραβηγμένο εγωκεντρικό βαρίδιο που δημιουργεί προσχώματα στην θρυλούμενη προοδευτική εξέλιξη  της κοινωνίας. Ο συντηρητικός άνθρωπος δεν είναι απαραίτητα και ταυτισμένος με την αχαλίνωτη βία  και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς , ούτε υποτάσσει τους άλλους στην θέληση του και τι επιδιώξεις του.

Όταν όμως το σκοτάδι καλύπτει το αστερισμό του δικού του νοήματος για την ζωή και η κοινωνία παραστρατεί νομίζοντας πως χορεύει , όταν τα κλάματα χαράς μπερδεύονται με το μοιρολόι της απώλειας της ίδιας της αξιοπρέπειας τότε και το ατομικό συμφέρον και η προσωπική ευτυχία του δεν είναι αρκετές για να τον συνεφέρουν. Δεν είναι δυνατόν να χαμόγελα σε έναν κόσμο που το χαμόγελο νοείται πλέον ως πρόκληση και η επίδειξη του ευκαιριακού τρόπου κατάληψης θέσεων ως δελεαστική αφορμή για ποινικά  κολάσιμες ενέργειες.

Το σκοτάδι δεν είναι πάντα το απευκταίο, είναι η βύθιση του ατόμου σε έναν κόσμο γεμάτο προβολές. Προβολές του παρόντος του παρελθόντος και των δυνητικών και αόριστων μελλοντικών πιθανοτήτων. Μόνο αν βρεθείς σε αυτό το υγρό και αηδιαστικό περιβάλλον θα διαπιστώσεις τις δυνατότητες σου, θα αλώσεις τα κάστρα της μικροπρέπειας και της ασχήμιας που έχουν κολλήσει σαν βδέλλες στο προσωπείο σου. Είναι αναπόφευκτο. Για να γίνεις στοιχείο της κοινωνίας πρέπει  πρώτα να γίνεις στοιχειό. Νιώσε τον εαυτό σαν να ξεφεύγει από την χρονική διάσταση του σήμερα και ταξίδευσε απότομα από το ένα μέρος της ιστορίας στο άλλο. Δες τους ανθρώπους, της θυσίες , τα παραδείγματα. Βίωσε την θλίψη, το μεγαλείο την ταπείνωση την ανασύνταξη και την ανάσταση.

Κι όταν κάθιδρος και δακρυσμένος γονατίσεις σαν στοιχειό οφείλεις να σκεφτείς. Κάποιος μαέστρος παίζει το τέλος μας!!!!Κάποιος μας σπρώχνει με χαρά στον όλεθρο. Τον βλέπεις να κουνά με σιγουριά   τα δάκτυλα του σίγουρος για το αποτέλεσμα. Ο τρόπος ζώων φαντάζει τόσο ελκυστικός. Οι προβολές του παρελθόντος και τα παραδείγματα των παλαιότερων σε έχουν προετοιμάσει κατάλληλα. Τώρα είναι η ώρα να δράσεις όπως και εκείνοι. Οι υπεκφυγές τελείωσαν.Ο μαεστρος πρεπει να αφανιστεί.

Ιωάννης Κανελλοπουλος

Η Σχολή της Ανασύστασης: Μια πρόταση πνευματικού ακτιβισμού.

Η πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας σταδιακά μετατρέπει την ελληνική κοινωνία σε ένα πεσιμιστικό πληθυσμιακό συνονθύλευμα. Οι συνεχείς αδικαιολόγητες περικοπές και κυρίως η δυσβάσταχτη φορολογία γονατίζει την Ελληνική οικογένεια και υποσκάπτει τα θεμέλια του ελλαδικού κράτους. Η εκλεγμένη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ παρέδωσε τον έλεγχο της οικονομικής μας πολιτικής στο ΔΝΤ καταδικάζοντας το Ελληνικό πολιτικό σύστημα στα μάτια του Ελληνικού λαού. Η εντύπωση που έχει αποκομίσει η ελληνική κοινωνία είναι απολύτως αρνητική για τις ικανότητες του πολιτικού μας συστήματος. Η επιβεβαίωση της έξωθεν επιβολής ηγετών και ηγεσιών και η αδυναμία ύπαρξης εθνικού πόλου εξουσίας οξύνουν τον αυτοκαταστροφικό πεσιμισμό του Έλληνα και αποκαθηλώνουν τις αυταπόδεικτες αλήθειες της ζωηρής του εθνικής πορείας και της πολιτισμικής του μοναδικότητας.

Η αργυρώνητη ιστοριογραφία και οι αλλοπρόσαλλες και ανιστόρητες ανακαλύψεις της ,περί ασυνέχειας του Ελληνικού Έθνους δεν κλόνισαν το Έλληνα αλλά τον κράτησαν σε εγρήγορση και αποκάλυψαν στα μάτια όσων Ελλήνων δεν είχαν παρωπίδες την συνταρακτική πραγματικότητα: Μας έχουν κηρύξει τον πόλεμο και εμείς κρατάμε ανθοδέσμες!!

Η πρόταση ,όπως αυτή συνοψίζεται παρακάτω ευελπιστεί να προκαλέσει και να προσκαλέσει τους διανοούμενους της εθνικοπατριωτικής δεξιάς και της πατριωτικής και κοινωνικής αριστεράς σε έναν ουσιαστικό δομικό διάλογο για την συναισθηματική θωράκιση του Ελληνικού λαού. Επί τούτου προτείνεται η συνεργασία των διανοούμενων και η σύσταση μιας οργάνωσης πνευματικού αναθεωρητισμού και υποκίνησης του κινήματος για την εθνική και κοινωνική μας μοναδικότητα αλλά και την περιφερειακή σημασία του ελληνισμού.

Σβήνοντας το μίσος του εμφυλίου.

Για να ευδοκιμήσει μια τέτοια προσπάθεια πρέπει οι συμβαλλόμενοι να ξεκαθαρίσουν τις διαφορές του παρελθόντος καθώς ο πόλεμος στον κοινό εχθρό δεν φθάνει. Η ενότητα πρέπει να επιτευχθεί με την ουσιαστική αποδοχή των ιστορικών δεδομένων της εμφυλιοπολεμικής περιόδου . Οι κομμουνιστές παρότι η Ελλάδα είχε χωριστεί και είχε υπαχθεί στην σφαίρα επιρροής των Αγγλοαμερικανών αμφισβήτησαν την κυριαρχία των κεντρώων και των δεξιών στην Ελλάδα και ξεκίνησαν το αγώνα τους για την κατάληψη της εξουσίας. Λόγω της απροθυμίας των Ελλήνων να βασανιστούν περαιτέρω οι δυο παρατάξεις υιοθέτησαν διαφορετικές μεθόδους για να επιβεβαιώσουν την θέση τους. Το κράτος των φιλελευθέρων και των συντηρητικών επιθύμησε να εγκλωβίσει την ηγεσία των κουμουνιστών μετά την ανεπιτυχή επίθεση τον Δεκέμβρη του του 1944, με τις εκλογές του 1946. Τελικά οι κομμουνιστές μην έχοντας άνδρες στρατολόγησαν στο ΔΣΕ γυναίκες και ζήτησαν την βοήθεια των κομουνιστικών χωρών αλλά συμμάχησαν και με Σλαβομακεδόνες και Τσάμηδες. Ο κυβερνητικός συνασπισμός από την άλλη σήκωσε πόδια και χέρια στους Αγγλοαμερικανούς και κέρδισε επάξια την υποστήριξη των αφεντικών μας. Τα όπλα ήρθαν, τα ΛΟΚ δημιουργήθηκαν οι κομμουνιστές ηττήθηκαν και κρύφθηκαν στις φίλα προσκείμενες χώρες και η Ελλάδα άρχισε να αναπτύσσεται αργά και σταθερά με την «βοήθεια» των Αμερικανών συμμάχων και υπό τον φόβο μιας επικείμενης κουμουνιστικής επίθεσης ανά πάσα στιγμή. Η εξάρτηση από τον εξωτερικό παράγοντα και η εμμονή του θρόνου να δείχνει πως είναι παρόν στις πολιτικές εξελίξεις οδήγησαν στην ελλιπή στήριξη του αγώνα των Κυπρίων για ανεξαρτησία. Εξάλλου η δύσμοιρη Ελλάδα ανέπνεε με δυο πνεύμονες: τον Αμερικανικό και τον Αγγλικό. Με ποιο θάρρος να ζητήσουμε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα ή έστω η Κύπρος να είναι ένα δεύτερο ελληνικό κράτος. Η προδοσία της αριστεράς είναι ασυγχώρητη, η προδοσία της Κύπρου είναι αλησμόνητη και έχει έναν και μόνο φταίχτη : την αμερικανοκίνητη μιλιταριστική και όχι μόνο δεξιά και την υσφιοκαμψία της. Και όταν προδίδεις αυτά που υποστηρίζεις είσαι δυο φορές προδότης.

Στην μετεμφυλιακή πολιτική σκηνή δεν υπάρχει καλός δεξιός και κακός αριστερός. Και η δυο παρατάξεις έκαναν κακό στην Ελλάδα με τον ξεχωριστό τρόπο η καθεμία. Είναι αναμφισβήτητο πως στην ξεροκεφαλιά και στην προδοσία της πατρίδος έχουμε πλουραλισμό. Στην ενότητα και στην ομοψυχία υστερούμε. Όλοι μας ξέρουμε να φοράμε τον μανδύα του καλού και να ρίχνουμε το φταίξιμο αλλού. Το γελοίο μίσος του εμφυλίου θα σβήσει μόνο αν δυο πλευρές των διανοουμένων συμφωνήσουν στην εκπόνηση ενός έργου που θα καυτηριάζει τα εγκλήματα της αριστεράς και της δεξιάς ομού. Αν πράγματι ενδιαφέρονται να σώσουμε έστω τα αποκαίδια της λαικής μας παράδοσης και ένα κομμάτι από τον εθνικό μας εγωισμό πρέπει να αποφασίσουν πως η διπολική σύγκρουση βλάπτει μόνο την Ελλάδα. Ας χρησιμοποιήσουν τις ιδεολογικές φαρέτρες τους προς όφελος του Έλληνα. Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε ο Έλληνας πρέπει να καταλάβει ότι δεν είναι ένα φαινόμενο εν εκλείψει αλλά ένα διαρκές παρόν με φιξαρισμένο ρόλο στο θέατρο που λέγεται ζωή. Ο Έλληνας κουβαλά μέσα του τα δώρα που ξέφυγαν από του κουτί της Πανδώρας: την ελευθερία και την αξιοπρέπεια. Με την μπότα προσαρμοσμένη στο αυχένα του είναι ένας ακόμα δούλος όσων διψούν για έλεγχο και εξουσία. Αυτήν την μπότα μπορεί μόνο η διανόηση να την κομματιάσει.Τα υλικά για να αναπλάσουμε την ανθρωποκεντρική ιδεολογία, την κυριαρχούσα ιδεολογία είναι ή παιδεία των Ελλήνων σοφών και η ψυχική ανάταση που προσφέρει το υπερόπλο του Ελληνισμού, η Ορθοδοξία

Για μια κυριαρχούσα ιδεολογία.

Τι είναι η κυριαρχούσα ιδεολογία; Πως μπορεί να αρθρωθεί ως μια ενιαία ιδεολογική πρόταση; Είναι αρκετή για να βοήθησε στην απαιτούμενη ανάσταση του Έλληνα. Πριν μερικά χρόνια Τάσος ο Παπαδόπουλος ευχήθηκε καλή ανάσταση στους Έλληνες της Κύπρου με την ελπίδα ότι δεν θα δεχτούν την επιβαλλόμενη λύση του Σχεδίου Ανάν. Τελικά ο κυπριακός λαός δεν αποδέχτηκε το Σχέδιο του ΟΗΕ για την τακτοποίηση των πραγμάτων στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Το «όχι» στους φιλόδοξους διαμορφωτές της Νέας Τάξης ήταν ένα από τα λίγα φαινόμενα αντίστασης στην μίζερη μεταπολιτευτική μας ιστορία.

Έδειξε πως οι Έλληνες ξέρουν να αντιστέκονται!!Σε αυτές τις προκλήσεις οι Έλληνες ξέρουν να απαντούν. Να δίνουν ως λαός τις αρνητικές απαντήσεις. Τα όχι όμως είναι ουσιαστικά άχρηστα αν δεν συνοδεύονται από κινήσεις προώθησης των Ελληνικών συμφερόντων στην περιοχή. Το αποτέλεσμα του Κυπριακού δημοψηφίσματος είναι αποτέλεσμα ενός τοπικού πληθυσμού με αμφίβολη την αίσθηση της ελληνικότητας του από πλευράς μερίδας πολιτικής ηγεσίας και δυστυχώς ενός κομματιού των αυτοαποκαλούμενων Ελληνοφώνων πολιτών της Κύπρου.

Τι σχέση έχει όμως η Ελλάδα, η Κύπρος και οι εθνικές μας υποθέσεις με την κυριαρχούσα ιδεολογία. Ίσως κάποιος να φαντάζεται την ιδεολογία ως κάτι γενικό που αγκαλιάζει τα πάντα. Εκεί εδράζεται και η αδυναμία της θεωρητικής του πρότασης, στην γενικότητα. Τι νόημα έχει να δημιουργήσεις ένα θεωρητικό πλαίσιο χωρίς ερευνητικό περιεχόμενο. Όλες οι θεωρήσεις, θεωρήματα, ιδεολογίες δημιουργήθηκαν για να προωθήσουν καταστάσεις και επιδιώξεις των ελίτ και ηγεσιών παντός χρώματος και τύπου. Το ίδιο όμως επιδιώκει και η εν λόγω ανάλυση της που σκοπό έχει την ανάπλαση της κυριαρχούσας ιδεολογίας με σκοπό της ανασυγκρότηση του ελληνισμού σε περιφερειακό επίπεδο. Με μια ουσιώδη διάφορα: η πρόταση της κυριαρχούσας ιδεολογίας γίνεται με σκοπό της ανάπτυξη μιας εναλλακτικής μορφής διακυβέρνησης. Οι υποκρισία δεν χωρά σε αυτήν πρόταση. Για να έχει ουσία και πρακτικό αποτέλεσμα πρέπει να γίνει ξανά η επικρατούσα.

Εκκινώντας από την παραδοχή της κατάληψης εξουσίας για την διαμόρφωση ενός νέου κατεστημένου πολιτικής συναπόφασης, διεκπεραιώνουμε το χρέος να είσαστε ειλικρινείς ως προς τις προθέσεις μας. Δεν πρόκειται ,όμως, για μια προσπάθεια αλλαγής καθεστώτος αυτός δεν είναι πλέον ο στόχος. Τα γεγονότα άλλαξαν ο χρόνος μέτρα εις βάρος μας και η συνηθισμένη αντίδραση είναι παρωχημένη. Η διανόηση μας -δεξιά και αριστερά -πρέπει να καταλάβει ότι ο ιδιότυπος αναρχισμός(αντίσταση) είναι ένα μόνο στάδιο της επίτευξης του τελικού, όχι ο αυτοσκοπός. Το παγκόσμιο σύστημα εξουσίας δεν τρέμει την αντίδραση. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις την έχει υποβοηθήσει και έχει καρπωθεί οφέλη από την κατάρρευση των κοινωνικών δεσμών ασφαλείας (λαϊκή παράδοση, θρησκεία, οικογένεια, κοινότητα).

Απαρέγκλιτη προϋπόθεση της ανάπλασης της κυριαρχούσας ιδεολογίας είναι η απαγκίστρωση από τις προκαθορισμένες βεβαιότητες και η αναζήτηση πνευματικών οριζόντων σε φιλοσοφικές πήγες που δεν έχουν φθαρεί από την σύγκρουση των τριών ιδεολογιών: της συντηρητικής, της φιλελεύθερης και της σοσιαλιστικής. Οι πηγές της κυριαρχούσας ιδεολογίας μπορούν να ανευρεθούν στα συγγράμματα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων και στα κεφάλαια της Καινής Διαθήκης, χωρίς αυτό να σημαίνει ως οι λογικές διαπιστώσεις ύστερων συγγραφέων πρέπει να παραγνωρίζονται. Εδώ να σημειωθεί πως η διανόηση δεν πρέπει να πλαδαρή ενώ ο ελιτισμός πρέπει να λείπει. Η Σωκρατική μέθοδος εκμαίευσης της γνώσης δεν εφαρμόστηκε ποτέ παρέα με εκλεκτή παρέα, ούτε παρουσία μελών της αφρόκρεμας της κοινωνίας. Η κοινωνία πρέπει να είναι το πεδίο δράσης του διανοούμενου. Αν θέλει να βοηθήσει τον άνθρωπο πρέπει να έρθει σε επαφή μαζί του. Ακόμα και στο πιο κακόφημο καταγώγιο θα βρεις έναν ερμηνευτή της ζωής. Αν δεν είναι ένας κάλπικος κομπορρήμονας αξίζει να εκμαιεύσεις μερικές γνώσεις. Σε κάθε περίπτωση η κυριαρχούσα ιδεολογία δεν είναι απάνθρωπη και άλογη. Η συμμετοχή ενός διανοούμενου στα κοινωνικά ανταμώματα είναι καταστατικής σημασίας. Πως είναι δυνατόν να αναπλάσεις μια ιδεολογία αν δεν είσαι ικανός να επικοινωνήσεις με την κοινωνία και να αγαπήσεις τις παραδόσεις τις. Αν οι ανήσυχοι διανοούμενοι της «γαλάζιας» μας φάλαγγας επενδύσουν σε αυτήν την αγάπη θα ωφελήσουν εαυτούς και τους τριγύρω τους

Ιωάννης Κανελλόπουλος

Απόφοιτος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας.

Φοιτητής Νομικής (LLB.)

Ο λησμονημένος εθνικός φιλελευθερισμός

Οι  Έλληνες ως έθνος κατάφεραν να απεξαρτηθούν από την οθωμανική επιβολή πριν από 180 χρόνια. Το μικρό ελληνικό κράτος που συγκροτήθηκε ήταν αποτέλεσμα μιας μακράς πολεμικής αναμέτρησης με τα Τουρκο-Αλβανικά ασκέρια (άτακτα στρατιωτικά σώματα) των Οθωμανών και την μέγιστη απειλή για την επανάσταση: Τον Ιμπραήμ και τα αιγυπτιακά στρατεύματα.

Οι πολιτικές αναταράξεις δεν ήταν απούσες και έτσι η κοιτίδα της επανάστασης στην Ρούμελη και στο Μοριά βρέθηκε σε μεγάλο κίνδυνο. Οι εσωτερικές συγκρούσεις μεταξύ των Ελλήνων ήταν άρρηκτα συνδεδεμένες με την διαχείριση της εξουσίας. Όπως και σήμερα έτσι και στις απαρχές της εθνικής οικοδόμησης ο πολίτικος καιροσκοπισμός, το κυνήγι την εξουσίας, η πολιτική οσφυοκαμψία και όλες οι εκφάνσεις του πολιτικαντισμού (υπόγειες δραστηριότητες, μυστικές συναντήσεις, εκμετάλλευση χρήσιμων, τότε , ηλιθίων ενάντια σε ενοχλητικές μορφές {βλέπε Καραϊσκάκης εναντίον Κολοκοτρώνη}, οι δολοφονίες και οι τάσεις ενδοτισμού προς τον εχθρό, η υποκίνηση «εξεγέρσεων», η διασπάθιση του δημοσίου χρήματος. ) .

Μέσα σε όλον αυτόν το πολιτικό χάος και την επαναστατική αβεβαιότητα ο Ελληνικός Λαός , οι Ρωμιοί πλήρωναν το τίμημα: Το τίμημα της ελευθερίας και της εθνικής ανεξαρτησίας!!!

Σε όλη την Ευρώπη ο εθνικισμός και ο φιλελευθερισμός ήταν οι ιδεολογίες που διασπείρονταν με την δυναμική πανδημίας. Οι λαοί εξεγείρονταν λόγω της καταπίεσης κοινωνικής και εθνικής. 0 19^ος αιώνας ήταν ο αιώνας των συνεχών επαναστάσεων σε όλη την Ευρώπη αλλά και στα Βαλκάνια που τελούσαν υπό Οθωμάνικη κατοχή.

Στα νότια της βαλκανικής όπου διαβιούσε και το μεγαλύτερο μέρος των ελληνο-συνείδητων χριστιανών της αυτοκρατορίας ο 19^ος δεν ήταν παρά ο αιώνας της λύτρωσης και της ευόδωσης όλων των προηγούμενων προσπαθειών για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού.

Οι μισοπεθαμένοι ρωμιοί , οι ραγιάδες είχαν αποφασίσει πως η μοίρα τους ήταν διαφορετική από αυτήν που φανταζόταν ο Σουλτάνος στην Υψηλή πύλη και  από αυτήν που πίστευε ο αδίστακτος και υπερ-αυταρχικός Μέττερνιχ. Η Ιερή συμμαχία δεν ήθελε ο ιδρώτας του φιλελευθερισμού να γίνει ποτάμι.

Ο Μέτερνιχ δεν ήθελε να επικρατήσουν τα ιδανικά   του φιλελευθερισμού που δεν πήγαζαν ,βέβαια, από την Γαλλική Επανάσταση αλλά από τα έγκατα της , τις τεκτονικές στοές.

Η συνωμοσιολογία έχοντας κατακλύσει με απίθανο όγκο αληθοφανών ψευδών η φανταστικών σημαντικούς τομείς της πολιτικής και την ιστορίας  , δίνει κατά τεκμήριο την δυνατότητα της συκοφάντησης πραγμάτων τάσεων και δεδομένων ιστορικά επιβεβαιωμένων, από σοβαροφανείς-ιδιοτελείς ιστοριογράφους, που σπεύδουν να κατηγοριοποιήσουν ως αντιεπιστημονικό όποιον τα φέρνει στο προσκήνιο και τα εντάσσει στα κενά που δημιουργούνται κατά την διάρκεια της συγκρότησης του ιστορικού πάζλ.

Ελληνική Επανάσταση: Ένα εντελώς ξεχωριστό θηρίο!!!

Η Ελληνική Επανάσταση ξεκίνησε με εντελώς διαφορετικό στόχο από της επόμενες για αυτό και πρέπει να γίνει ξεκάθαρο εξαρχής ότι αποτελεί ένα ξεχωριστό θηρίο με ιδιαίτερες προθέσεις και οριοθετημένους στόχους, που δυστυχώς η παλαιότερη αλλά και κυρίως η σύγχρονη σκόπιμα η όχι αποφάσισαν αν μην παρουσιάσουν με σαφήνεια.

Ας εκκινήσουμε από αφετηρία του μεγάλου κόλπου που είχαν στήσει η Ρωμίοι στον «σίγουρο» Σουλτάνο. Πρώτα κάποιοι «τυχάρπαστοι» σκέφτηκαν πως καλό θα ήταν να αποκτήσει η όλη προσπάθεια μια δομή- μια οργανωτική δομή που προετοίμαζε το έδαφος για τον ξεσηκωμό και…… την ανασύσταση!!!!

Η εταιρία των φίλων , σε μας γνωστή και ως φιλική εταιρία αποτέλεσε την πρώτη επιτυχημένη μυστική προσπάθεια των Ελλήνων. Για μια φορά μετά από δεκάδες άλλες αποτυχημένες προσπάθειες οι «ευκολόπιστοι» Ρωμιοί είχαν ζυγίσει τα πράγματα και είχαν καταλάβει. «Αν δεν κινήσουμε τα κουπιά μόνοι μας μέχρι να πιάσει ούριος άνεμος θα μείνουμε για πάντα σκλαβωμένοι. Και φυσικά «κανένα ομόδοξο η ετερόδοξο χριστιανικό έθνος δεν θα έδινε αέρα στα πανιά μας»

Η εταιρία ήταν μια άλλη καινοτομία του Ελληνικής πολυπραγμοσύνης. Οι ιδρυτές της είχαν φροντίσει  να πάρουν όλα τα στοιχεία που χρειάζονταν από την μασονική παράδοση (εξού και οι τρεις πρώτοι βαθμοί της φιλικής που παραπέμπουν στους βαθμούς του μαθητή του εταίρου και του Διδασκάλου) και προσάρμοσαν το τυπικό  στα δεδομένα του σκοπού. Ο όρκος είναι φανερά επιθετικός προς τον τύραννο κυβερνήτη και η υπόσχεση για εκδίκηση δίνεται στον Θεό. Μια εταιρία μυστική , με εθνικό στόχο ,με θρησκευτικό χρώμα και άρα άσχετη με τον τεκτονικό κορμό και τις παρα-τεκτονικές μυστικές εταιρίες που προετοίμασαν τις κοινωνικές εξεγέρσεις στην Δυτική Ευρώπη.

Ο αντικειμενικός στόχος της Φιλικής!!

Ο όρος αντικειμενικός σκοπός είναι κατεξοχήν όρος της γεω-στρατηγικής και όρος χρησιμοποιούμενος από τα στρατιωτικά επιτελεία και τις επιτροπές χάραξης αμυντικής πολιτικής. Η πολιτική της Φιλικής όμως δεν ήταν αμυντική, ήταν άκρως επιθετική είχε όμως αντικειμενικό στόχο: την ανασύσταση της Ελληνορωμαικής Αυτοκρατορίας. Αντικειμενικός στόχος ήταν η ανακατάληψη της  Πόλης

Όσο και αν οι μετα-μοντέρνοι ιστορικοί θέλουν να υποβαθμίσουν προσωπικότητες όπως ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, το στρατηγικό σχέδιο του  ήταν απλό όσο και δύσκολο στην εφαρμογή του(αν όχι αδύνατο).

Το μεγάλο κόλπο θα γινόταν το 1821 , σε δυο μέτωπα. Ο Σουλτάνος είχε πληροφορηθεί τις κινήσεις των Ρωμιών καθώς η Φιλική είχε χάσει την μυστικότητα της με τα χιλιάδες μέλη που είχαν μυηθεί από άλλα μέλη ,χαμηλόβαθμα κυρίως. Όμως δεν πίστευε τις διαδόσεις, θεωρούσε ότι οι άπιστοι Ρωμιοί δεν πρόκειται να σηκώσουν κεφάλι και να αμφισβητήσουν την κάλπικη παντοδυναμία του.

Έκανε λάθος!!Οι Έλληνες εμπρηστές είχαν αποφασίσει: θα έβαζαν «φωτιά» σε δυο διαφορετικά μέτωπα της κραταιάς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Υψηλάντης στις Παραδουνάβιες και οι Οπλαρχηγοί στον Νότο ,στην Αδούλωτη Πελοπόννησο και Ρούμελη , στις φωλιές του συνωμότη ελληνισμού.

Η πρώτη φωτιά έσβησε με το τέλος του Ιερού λόχου, του λόχου των μορφωμένων εκείνων σπουδαστών που είχαν εξεγερθεί για την πατρίδα, την δικαιοσύνη, την ελευθερία , το έθνος!!! Αυτή η ελληνική εκ βορρά εξόρμηση δεν επέτυχε γιατί βασίστηκε στην ελπίδα ότι τα βαλκανικά χριστιανικά έθνη θα ξεσηκωθούν εναντίον του Τύραννου Μουσουλμάνου ηγεμόνα. Μα γιατί να κινδυνεύσουν αυτοί για να πετύχει ο Ελληνισμός; Ποιο το όφελος από την εφαρμογή των σχεδίων του Ρήγα; Θα πολεμούσαν αυτοί για να εδραιωθεί η Βλαχομπογδανία με επικεφαλής τους Έλληνες; Όχι.

Η δεύτερη φωτιά ,όμως, είχε σαρώσει τις νότιες επαρχίες του Σουλτάνου και ο άνεμος της νίκης στην Τρίπολη την είχε δυναμώσει σε τέτοιο βαθμό που να ανησυχούσε την Υψηλή Πύλη. Όσο και αν προσπάθησε όμως ούτε ο ελληνικός εμφύλιος ούτε οι αιγυπτιακές ορδές κατάφεραν να την σβήσουν. Και έτσι το 1830 υπό την μαεστρική καθοδήγηση του σεβάσμιου Κυβερνήτη του Ιωάννη Καποδίστρια  (Giovani Capo di istria) ο εφιάλτης της πύλης και της πόρνης δύσης απέκτησε υπόσταση. Το αναθεωρητικό κράτος που ταύτιζε την ανασύσταση με τον εθνικό φιλελευθερισμό μόλις άρχισε την μακρά πορεία για την αναδόμηση της  Ανατολής.

Η μεγάλη εξόρμηση

Σιγά –σιγά και μέσα από αντιξοότητες ο ελληνικός στρατός μικρός και αδύναμος, ηττημένος το 1879 ήταν έτοιμος για την μεγάλη εξόρμηση. Τα πιόνια είχαν στηθεί. Η Ελλάδα και το «ανύπαρκτο και ασυνεχές» Ελληνικό  έθνος είχαν καταφέρει να ανακτήσουν τα νότια εδάφη της αυτοκρατορίας. Το δεύτερο αεροπλανοφόρο της μεσογείου η Κρήτη είχε ενωθεί , τα νησια του ιονίου μαζί με την μητέρα πατρίδα του πρώτου ηγέτη των ελλήνων, την Κέρκυρα ,είχαν ενωθεί, η επαρχία των Μυρμιδόνων, η Θεσσαλία είχε και αυτή επανέλθει στην κυριότητα του Ελληνισμού. Μπροστά στον στρατό της ανασύστασης -τον μοναδικό στρατό που μπορούσε να καυχιόταν ότι είχε αυτοκρατορικές φιλοδοξίες – βρισκόταν η Οθωμανική επαρχία της Μακεδονίας . Αριστερά της, η Ήπειρος, μια  άλλη κλεμμένη περιουσία του Ελληνισμού. Και το ελληνικό ασκέρι τα κατάφερε , πηρέ πίσω τα χώματα της Μακεδονίας και της Ηπείρου. Νικηφόρος και τροπαιούχος σε δυο πολέμους: στον πρώτο ενάντια στους Οθωμανούς και στον δεύτερο ενάντια στους χριστιανούς Τατάρους των Βαλκάνιων, τους Βούλγαρους.

Η πορεία συνεχίστηκε μέχρι τα βάθη της  Μικράς Ασίας 12 χιλιόμετρα μακριά από την έδρα του υποχωρούντα εχθρού. Ο Στρατός δεν άντεξε. Λύγισε!!! Ο εθνικός διχασμός και οι φίλες –σύμμαχες χώρες τον είχαν παγιδεύσει. Η υποχώρηση ήταν δεδομένη. Το ολοκαύτωμα και ο διωγμός, το ίδιο.

1940-Η αναβάπτιση του Ελληνικού θράσους.

Μετά το 1922 η Ελλάδα ήταν ένα πληγωμένο θηρίο, ο ελληνικός λαός είχε χάσει την ελπίδα για ανασύσταση. Μεγάλη ιδέα , Κωνσταντινούπολη , Εθνική ολοκλήρωση! Περασμένα μεγαλεία διηγόντας τα …

Και ξαφνικά το μοιρολόι σταματά. Το ημερολόγιο γράφει 28 Οκτωβρίου 1940. Ο εχθρός χτυπά την πόρτα. Θέλει να ανασυστήσει την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η πόρνη Ρώμη ,όμως, προσκρούει στον Ρωμαίικο λίθο.

Ο κυβερνήτης και πολιτικός δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς δέχεται την επίσκεψη του Ιταλού πρέσβη στην οικία του. Ο εκπρόσωπος της Φασιστικής Ιταλίας του ζητά γη και ύδωρ. Ο Φασίστας Έλληνας κυβερνήτης δεν διστάζει!! Αρνείται να παραδώσει την Ελλάδα αμαχητί, αρνείται να προδώσει και τα δικά του ιδανικά, αρνείται να προδώσει την πατρίδα, την ελευθερία το έθνος.

Και οι έλληνες , ο ελληνικός λαός υποδέχεται τον εισβολέα με ένα χαμόγελο. Δεν τον ενδιαφέρει ότι υπερασπίζεται μια δικτατορική κυβέρνηση γιατί δεν υπερασπίζεται τα πρόσωπα, δεν υπερασπίζεται την πολιτική εξουσία αλλά την πολιτειακή  του ελευθερία, το ελληνικό κράτος. Μπροστά στα μαύρα σχεδία οι Έλληνες στρατιώτες αντιτάσσουν το χαμόγελο τους και το θράσος τους. Και μια τρελή ιδέα ξαναμπαίνει στο μυαλό τους . Μπροστά στην επερχόμενη θύελλα και στην υπεροχή του αντίπαλου, οι έλληνες έχουν στο μυαλό τους «οικόπεδα»!!   Εκεί που ο πολιτισμένος κόσμος της δύσης περιμένει την μικρή Ελλάδα να χαθεί από στιγμή σε στιγμή, ο ελληνικός στρατός  διαλύει την επίθεση του αλαζόνα εχθρού και φορά ξανά τον αγαπημένο του μανδύα, το μανδύα της ανασύστασης.

Ο νέος αντικειμενικός στόχος είναι διττός: οι Ιταλοί στην θάλασσα και το οικόπεδο της Βόρειας Ηπείρου πίσω στον ιδιοκτήτη του. Και το επιτυγχάνει!!Εκδιώκει  τους ιταλούς προς την Αδριατική και επελαύνει ακάθεκτος προς την Βόρεια Ήπειρο. Τα περασμένα μεγαλεία παύουν να είναι περασμένα , είναι σύγχρονα και μάλιστα κερδισμένα με πανάκριβο ελληνικό αίμα.

Ο Αδόλφος Χίτλερ ,εκνευρισμένος και γοητευμένος από την καταραμένη ράτσα των ελλήνων, στέλνει τα στρατεύματα του στην Βαλκανική για να απαλλαχτεί από τον βραχνά την ελληνικής «ανυπακοής». Ο ελληνικός στρατός υπό το βάρος τριπλής εισβολής (Ιταλοί , Γερμανοί και «οι αδελφοί μας» Βούλγαροι) ηττάται κα παραδίνεται.

Ο εφιάλτης της τριπλής κατοχής αρχίζει. Και μαζί του αρχίζει ο αγώνας για την αξιοπρέπεια την ελευθερία και την ανάσταση του Ελληνισμού. Η εθνική αντίσταση και το ολοκαύτωμα των ελλήνων κατά την κατοχή σφραγίζουν την συμφωνία του ελληνικού λάου με την μοίρα του. Μια μοίρα που είναι συνυφασμένη με τον εθνικό φιλελευθερισμό της

Συμπεράσματα

Κανένας ιστορικός, κανένας πολίτικος επιστήμονας η επίδοξος ιστορικός ερευνητής δεν είναι δυνατόν να κατανοήσει το ελληνικό φαινόμενο και να το αναλύσει αν δεν διερευνήσει τον αυταπόδεικτα σημαντικό ρολό που έπαιξε στην υποστασιοποίηση του, το ιδεολογικό υποσύνολο του φιλελευθερισμού , που ονομάζεται  εθνικός φιλελευθερισμός.

Επιπροσθέτως οι ιστορικές προσεγγίσεις και οι κοινωνιολογικές αναλυτικές προσπάθειες δεν πρέπει να ακρωτηριάζουν την ολότητα του ελληνικού φαινομένου , απαλείφοντας σκοπίμως για μεθοδολογικούς η πολιτικούς λόγους την ξεχωριστή θέση που κατέχει στο αντεπαναστατικό  απελευθερωτικό εγχείρημα, η ιδέα την ανασύστασης του Ανατολικού Ελληνορωμαϊκού Χριστιανικού κράτους, με έδρα την Κωνσταντινούπολη.

Ιωάννης Κανελλόπουλος

Απόφοιτος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας.

Φοιτητής Νομικής (LLB.)

http://www.antibaro.gr/node/670